DS 1 wint met 5-3 in ‘do or die’ wedstrijd tegen RSC ’t Pionneke

Zaterdag 15 december mochten we aantreden tegen RSC ’t Pionneke in Roermond. Een tegenstander waar we vaak tegen hebben gespeeld in de 3e klasse en waarvan we bij mijn weten nog nooit hebben verloren. Hoewel we elkaar op rating niet veel ontlopen, was er vooraf dan ook reden om optimistisch te zijn. Temeer daar we toch konden rekenen op de jarige Guido, die aanvankelijk niet mee zou doen en we ook nog eens over Peter konden beschikken, die Michiel verving.

Na een warm welkom door RSC-teamleider Ivan Utama, die in Rosmalen blijkt te wonen en dus ook heel goed voor ons zou kunnen spelen, konden we beginnen. Na een uurtje spelen zag het er niet slecht uit voor ons. Guido had zijn tegenstander volledig ingesnoerd, Wil was in een voorbereide variant terechtgekomen en was heel goed uit de opening gekomen, Job stond optisch beter en Rob en ondergetekende hadden beide een comfortabele stelling. Bij Brent en Peter was het minder duidelijk. Dat gold ook voor Martien. Zoals gewoonlijk wilde hij het weer spannend maken en dat betekent dat je je stukken niet ontwikkelt maar kijkt of je ergens kunt offeren. Je laat je paard op b1 zo lang mogelijk staan en probeert met Db3 (een ‘grappige’ zet volgens Peter tijdens de analyse achteraf) tactische complicaties te zoeken. En je zorgt ervoor, ook niet onbelangrijk, dat je na 20 zetten bijna geen tijd meer hebt.

Tegen vieren leek de wedstrijd in ons voordeel te gaan uitpakken. Brent was als eerste klaar. Naar eigen zeggen was zijn partij (zwart) niks bijzonders: ‘een rustige Leeuw, tegenstander speelt snel d5, er wordt veel geruild en na 19 zetten remise’. Kort daarna bracht Rob een vol punt binnen. In een voor hem nieuwe opening zette hij zijn stukken aanvankelijk niet op de beste velden en door een kleine ‘oversight’ verloor hij een pion. Maar onze captain laat zich nooit door een gat vangen en enkele zetten later had hij nog twee pionnen gegeven, maar daarvoor wel een loper terug gekregen. Daarna ging het hard. Het had op enig moment allemaal nog sneller gekund met Pg4, maar zoals Rob het deed, lukte het ook. De zwakke witte pion op e3 werd zijn tegenstander uiteindelijk fataal. Als een mes door de boter kwamen de zwarte stukken binnen en klaar. Na een gewonnen stelling te hebben verprutst moest Martien proberen remise te houden. Dat werd het ook, al bleek dat hij in bijgaande stelling nog steeds goede winstkansen had. Het juiste plan hier (zie stelling) is om Harry op te stoten en de mataanval is niet te stuiten.

Maar zie dat allemaal maar in gierende tijdnood! Guido was de held van de dag. Hij speelde met wit een nagenoeg of misschien wel helemaal foutloze partij. Zijn tegenstander Janssen, toch niet de minste (2205), werd geruisloos aan de kant geschoven. Na een zet of 15 konden de zwarte stukken zich nauwelijks meer bewegen. Zodoende kon Guido in alle rust zijn stukken op de ideale velden zetten, alvorens de beslissende mataanval in te zetten. Janssen wachtte het einde niet af en gaf gedesillusioneerd op. Een welverdiend punt voor Jansen. 3-1 voor DS 1.

Ook tegen vieren worden wij opgeschrikt door een luid: ‘Arbiter, arbiter’. Het is de Duitse tegenstander (met hoed) van Wil. Wat blijkt? Wil heeft, na 6 minuten denken, een onreglementaire zet gespeeld met zijn paard. Gelukkig dwingt hem dit tot het spelen van een hele goede zet, aldus Brent in de app. Zwart staat nog steeds veel beter en mag op winst hopen. Maar het kan verkeren, zei Bredero ooit. Wil gaat de fout in en is daardoor zo aangeslagen dat hij steeds slechter begint te spelen. Een verlies tekent zich af.

Een uurtje later meldt Brent in de app: ‘Michel blundert. Wil staat slecht. Rest min of meer gelijk. Inmiddels dus prognose verlies’. En nog even later: ‘Peter, Michel en Wil staan K met P’.

Peter verliest inderdaad. In een partij waarin zwart objectief misschien niet slechter stond na de opening, maar wel enigszins passief, kon onze man het tegen hun sterkste speler Heltzel uiteindelijk niet bollwerken. Maar Job, onze voorman die naar eigen zeggen zeker niet zijn beste partij speelde, heeft een stuk gewonnen (of cadeau gekregen) en wint kort daarna ook de partij. Een gelijkspel hebben we binnen.

Helaas verliest Wil en dus komt het allemaal aan op ondergetekende. Het was een gedenkwaardige en bizarre partij die ik speelde (wit). Na een goede openingsopzet, die veel leek op wat mijn tegenstander in de vorige wedstrijd tegen mij koos -een partij waarin ik kansloos verloor-, had ik een comfortabele plus. Na een wat mindere 11e zet van mij en een evenzeer minder gelukkige voortzetting van mijn tegenstander op de 13e zet, was dat nog steeds het geval. Een paar zetten later had ik door dameruil naar een winnend eindspel kunnen afwikkelen, een optie die ik wel heb overwogen, maar niet goed ingeschat. Bovendien dacht ik een ander goed winstplan te hebben. Hoewel ik een pion had gewonnen, was er van mijn voordeel na de 40e zet echter weinig tot niets meer over. En dan gebeurt het. Op de 41e zet, jawel, blunder ik een volle loper (stap 3 volgens Brent) en sta ik plotsklaps totaal verloren. Ik zie echter nog kleine schwindl-kansen en besluit nog maar even door te spelen. Mijn tegenstander zag ook spoken en gaf zijn stuk terug, maar kreeg daarvoor wel twee vrijpionnen, Harry en Facundo (voor wie meer wil weten, zijn de YouTube filmpjes van Pepe Cuenca een aanrader).

Na 46 zetten is de volgende stelling bereikt (zie stelling).

Het enige dat ik kan doen is proberen eeuwig schaak te geven. En misschien, heel misschien, zit er met mijn koning op a2 een patsituatie in (dolle dame). Maar het is voor iedereen duidelijk dat wit dit niet gaat houden. Voor iedereen? Nee, toch niet. Stockfish beoordeelt de stelling met 0.00!

83 zetten en bijna even zoveel schaakjes later, is het tot de volgende stelling gekomen (zie stelling).

Zwart heeft drie pionnen geofferd, maar lijkt flink progressie te hebben gemaakt. Hoewel mijn tegenstander het volgens mij al een tijd niet meer zag zitten, had hij met het oog op de stand een eerder remiseaanbod afgeslagen, maar ik vermoed dat hij hier wel weer vertrouwen had in de winst. 149. a5 zal dan ook als een nare verrassing zijn gekomen. Stee speelt op winst, tot grote schrik van ‘teamlijder’ Rob en enkele andere teamgenoten die al naar Eindhoven zijn vertrokken, waar we met zijn allen zullen eten na afloop van de wedstrijd. In de app wordt op dat moment gesproken over de Dordtse variant (het was Groesbeek bij nader inzien) en Franck roept dat ik remise moet aanbieden. Maar ik wist dat het de winnende zet was en had zelfs de waarschijnlijke slotstelling gezien. Ziet en geniet!

Uiteindelijk dus een belangrijke 5-3 overwinning.

Michel

P.S. Rob voortaan weer gewoon teamleider en geen teamlijder!

2 Reakties

  1. Job
    Prima verslag Michel! Het bizarre wedstrijdverloop en de spanning is goed voelbaar! Het was ook dit keer weer een latertje trouwens. We lijken dit seizoen patent te hebben op één ultra-lange partij per ronde, waarbij we voor remise moeten vechten. Ik heb het zelf al 2 x aan de hand gehad dit seizoen. En de vorige keer was Brent de klos. Vraag me trouwens af of jouw marathon-partij wellicht de langste (externe) partij is geweest in de historie van DS`97........
  2. Mooi stuk impressie van een spannende match. En natuurlijk je marathonpartij! En nog winnen dat smaakt naar meer! En hou het erin " de latertjes " . Altijd goed voor de binding! Fijn dat er door het team gewonnen is!